Dziś, w przededniu rocznicy odzyskania Niepodległości, stoimy przed próbą wcale nie mniej podstępną niż ta z lat zaborów czy okupacji. Zagrożenie przybiera postać miękką, aksamitną, sączącą się z ekranów, salonowych mód i plemiennych wojenek.
Kłamstwo przebrało się w szaty „poprawności”, partyjnej lojalności i stadnego bezpieczeństwa. Jakże łatwo dziś powtórzyć bzdurę, byle tylko przypodobać się własnemu obozowi, jakże wygodnie przemilczeć łajdactwo, bo dopuścili się go „nasi”.
Prawdziwa wielkość i siła naszego Narodu nigdy nie rodziła się ze stadnego posłuszeństwa. Rodziła się z odwagi jednostek, które potrafiły stanąć pod wiatr. Z tej dumnej, sarmackiej i romantycznej zarazem cnoty, która każe patrzeć władzy na ręce, gardzić tanim poklaskiem i nade wszystko cenić wolność osobistą – tę, której fundamentem jest prawda.
Nie ma niepodległego państwa bez wolnych obywateli. A wolnym – powtórzmy za Albertem Camusem z całą bezwzględnością – „jest tylko ten, kto ma odwagę nie kłamać”. Sobie, swoim bliskim i swojemu Narodowi.
Niech ten 11 dzień listopada będzie nie tylko wspomnieniem dawnego triumfu oręża, ale przede wszystkim rachunkiem sumienia z naszej wierności prawdzie.
Bo dopóki potrafimy wbrew wszystkim i wszystkiemu mówić „tak – tak, nie – nie”, dopóty nasz Naród pozostaje niepokonany.
Edmund Szwed