Od lat Polacy biorą udział w tym samym, męczącym wydarzeniu – wielkim, narodowym spektaklu kłótni. To pułapka, w której wszyscy tkwimy. To codzienność – budowana na zgiełku politycznym i jałowych sporach, które wdzierają się do naszych domów i umysłów przez ekrany telewizorów i telefonów. Karmiąc się – wytwarzaną przez partyjnych polityków nienawiścią, płynącą z mediów,

Szanowni Państwo, czcigodni ojcowie narodu, tytani sejmowych mównic i magicy z agencji PR za ciężkie miliony. Wiadomość, o której dzisiaj mówi cała Polska, być może jest trudniejsza do przełknięcia niż przedwyborcza kiełbasa. Możecie Państwo, schować już te swoje focusy, skomplikowane narracje i „pakiety poglądów”, którymi od lat Państwo karmicie Nas – Polaków z gracją rzeźnika.

Współczesny teatr życia publicznego doczekał się nowej, fascynującej roli: „Autorytetu totalnego”. To zajęcie niezwykle dochodowe i prestiżowe. Wystarczy rano założyć jedwabny szlafrok, zasiąść w luksusowym apartamencie i między łykiem espresso a kolejną dygresją o „końcu cywilizacji”, tłumaczyć plebsowi – w tym „Głowie” polskiego państwa – jak mają żyć. Oto trzy złote zasady, jak pouczać Prezydenta

Współczesna kondycja ludzka jest naznaczona głębokim paradoksem: dysponujemy narzędziami dającymi złudzenie nieograniczonej wolności, a jednocześnie cierpimy na chroniczne „poznawcze wyczerpanie”. Ten stan mentalnego przeładowania sprawia, że wolność przestaje być postrzegana jako przywilej, a staje się ciężarem, od którego pragniemy uciec. Zamiast podejmować wysiłek autentycznego wyboru, chronimy się w „odziedziczonych formułkach” i sprawdzonych schematach, które dają

Wstęp: W chwili, gdy po przegranych na Węgrzech wyborach przez Wiktora Orbana – polityczna i medialna uwaga naszego kraju z najwyższą powagą koncentruje się na przyszłości Zbigniewa Ziobry i Marcina Romanowskiego, poruszanie kwestii przyziemnych — takich, jak rosnące obciążenia polskich budżetów domowych — może uchodzić niemal za nietakt. A jednak, ryzykując ten zarzut, pragnę na

Żyjemy w epoce wielkiego paradoksu: opanowaliśmy sztukę lotów na Księżyc i penetracji dalekiego kosmosu, a jednocześnie pozostajemy więźniami własnej percepcji. Większość z nas spędza życie wewnątrz„zamkniętej kuli” – szczelnej sfery, która choć chroni nas przed nieznanym, skutecznie izoluje od głębszej prawdy o istnieniu. Niemal wszyscy ludzie żyją, jak w zamkniętej „bańce”, zważywszy ich duchowe zdolności

Niniejszy tekst, to próba zdefiniowania obecnego stanu Polski i znalezienia przyczyn, które brutalnie dziś dławią Polskę i Polaków – paraliżując naszą narodową energię. Współczesna Polska tkwi w swoistym zawieszeniu – stanie zwanej „polską niemożnością”. To specyficzny rodzaj społecznego paraliżu, w którym mimo trwającej w całym społeczeństwie frustracji, realna zmiana wydaje się Polakom, być poza ich

Polski system partyjny, po trzech dekadach swego bytu – uderzył głową w mur, którego nie da się przebić standardowymi metodami. Przez ponad trzy dekady obserwowaliśmy, jak merytokracja stawała się zagrożeniem dla partyjnej oligarchii, a wybitni Polacy byli i są systemowo poniżani i eliminowani z przestrzeni publicznej przez bezduszne, zajadle zwalczające się dwie partie wodzowskie. Oto,

kierowane do wszystkich tych z Państwa, którym są one bliskie! Dzisiaj, w świecie pełnym niepewności i lęku, tylko jedno pozostaje niewzruszonym fundamentem: Chrystus prawdziwie zmartwychwstał! Życzę, bez wyjątku, każdemu z Państwa, aby ta Prawda nie była tylko słowem, ale stała się żywym, przemieniającym Cudem w Państwa sercach. W każdym momencie, gdy przywołujecie Ducha Świętego, On